Belanda... Nederland

Wij zijn weer terug op Nederlandse bodem. Na een reis van 20 uur (inclusief 5 uur wachten in KL) zijn we vanmorgen rond de klok van half zeven veilig geland op Schiphol. De vlucht van KL naar Amsterdam was allesbehalve rustig. Veel turbulentie onderweg. Gelukkig hebben we allemaal nog wel kunnen slapen onderweg. De landing op Schiphol was een bijzonder landing. Het vliegtuig kwam behoorlijk hard in aanraking met de landingsbaan, waardoor er een aantal dames in het vliegtuig even gilden van schrik. Ook na de touchdown slingerde het vliegtuig nog een aantal keren van links naar rechts.

Op Schiphol even omgekleed en opgefrist en dan richting de bagageband. Onze koffers zijn gelukkig allemaal meegekomen en nog volledig intact. Je weet maar nooit.... Kaartjes gekocht voor de trein en de trein van 7.49 gepakt richting Borne. Inmiddels rijden we tussen Amersfoort en Apeldoorn dus zijn we alweer halverwege onze eindbestemming, met de trein dan.

Wat me wel opvalt is dat het weer hier beter is dan verwacht. Veel berichten gehad over regen en noodweer. Vandaag en morgen lijkt het echter nog even zomer te zijn. Hebben wij stiekem voor jullie meegebracht.

Via deze weg willen wij jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties op onze weblog.

Waar de volgende vakantie naar toe gaat weten wij nog niet. Misschien eens een keer niet Bali. Maleisië en Thailand zijn een optie voor de volgende vakantie.

Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Vertrek naar Nederland

Vanmorgen vroeg om voor het laaste ontbijt in het Legian Beach Hotel.
Koffers ingepakt en nog even naar het strand om afscheid te nemen van iedereen.
Met de hotel Taxi richting het vliegveld. Zonder problemen de koffers ingechecked en op richting douane.
Mooi optijd allemaal, de lange lange reis terug kan beginnen, met heel veel tegenzin !!


Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Late night show

Dinsdag was een dagje van shoppen in Kuta. Nog even de laatste inkopen doen. Voornamelijk voor de kids die nog van alles 'moeten' hebben. Eerst even snel langs het strand om met Wayan af te spreken. Wij gaan vanavond naar haar huis toe in Seminyak. We spreken af om zeven uur op het strand bij Legian.

Op jacht naar Jordans lopen de kids voorop in de brandende zon richting een winkel die ze al eens eerder gevonden hadden. Helaas blijkt echter bij aankomst dat ze geen voorraad hebben in de gevraagde maat.
Doorgelopen richting Mata Hari en Discovery, twee grotere winkelcentra. Voorbij aan alle winkeltjes waar ze overal het zelfde toeristen prullaria aanbieden. In de grotere malls doet de airco het goed en is het heerlijk om  te zijn.

De dag vliegt voorbij en als we terug willen naar ons hotel zien we dat het hele verkeer volledig verstopt is geraakt. De éénriching straat naar ons hotel staat helemaal vol en vast met auto's. Heel veel Javanen zijn naar Bali gekomen voor hun vakantie. Twee weken vrij in verband met het suikerfeest voor de moslims. De reden dat heel veel mensen die in Bali werken teruggaan naar Java. Het hele stuk zijn we teruggelopen naar Legian Beach. Onderweg even bij Starbucks langs voor een shot cafeïne. Tegen de klok van zeven uur komen we bij een verlaten strand aan. De zon is inmiddels ondergegaan en het is al aardig donker geworden.
Wayan is al naar huis verteld een achtergebleven verkoper... Terug in het hotel even een SMS gestuurd naar Made, de zoon van Wayan. Hij heeft ons voor vanavond uitgenodigd om naar een band te gaan luisteren.
Hij verteld ons dat het misschien beter is te wachten tot negen uur, dan haalt hij ons op met zijn auto.

Zo gezegd, zo gedaan. Om negen uur ontmoeten wij elkaar bij de afgesproken plek en gaan richting Seminyak, naar Zappas Bar & Restaurant. Made verteld ons dat het geen zin meer heeft om naar zijn huis te gaan, omdat de meesten waarschijnlijk al in bed liggen. Als we aankomen bij Zappas speelt er een top40 band en wij zoeken en plekje voor in de zaal. Omdat we nog niet gegeten hebben bestellen we hier wat te eten en te drinken. Onder zachte dwang kiest ook Made iets van de kaart. Ons eten wordt net geserveerd als daar ineens de gitarist van de band Triple X, Rachmi, binnenkomt en bij ons aan tafel schuift.Hij heeft zijn vriendin meegebracht en ook hen nodigen wij uit om met ons wat te gaan eten.

Na het eten gezellig nog wat drinken en proberen te praten met elkaar wat bijna onmogelijk is met de harde muziek De band last een rustpauze in en komt bij ons aan tafel langs om zich voor te stellen. Natuurlijk willen ze even met de gitarist van Triple X praten. Wanneer de band weer begint met spelen worden Made en Rachmi uitgenodigd om een potje met te spelen. Onder luid applaus van de hele zaal barst het feest weer los.
Made, die 3 jaar geleden ook spontaan meedrumde bij een bezoek met ons aan dit cafe, drumt er ook nu driftig op los. Het lijkt alsof hij nooit anders gedaan heeft. Van Metallica en de Eagles passeren de revue.

Na deze sessie nog wat gedronken en bijgepraat. Rachmi blijkt al eens twee maanden in Nederland, in Apeldoorn, te zijn geweest. Hij vraagt ons of wij de 'Frikandel' kennen, dat vind het zo lekker. Nou die kennen we en we kennen ook iemand die wel kan leveren.... Gat in de markt? We vertellen natuurlijk over de XXL variant en dat lijkt hem ook wel wat. Voor informatie en/of uw bestelling Meier Horeca Service bellen. Als we merken dat wij de enig overgebleven klanten zijn wordt het tijd om af te rekenen en terug te gaan. Even een meningsverschilletje met Made omdat ik de rekening wil betalen om iets terug te doen voor deze gezellige avond en de vorige avonden met Made.

Het is wederom bijna twee uur als we terug zijn in ons hotel. Morgen wordt onze laatste volle dag in Bali.
Nog even genieten van het strand en dan de koffers inpakken voor de reis terug naar Nederland.



Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Snorkelen

Na een strand zondag zijn we maandag wezen snorkelen.
Omdat we best wel een eind moesten rijden hebben we een half uur eerder afgesproken met Ketut. Dat betekend dus vroeg uit de veren voor het ontbijt want om 9 uur gaan wij vertrekken. Eerst rijden we naar Candidasa, een kwartier verder dan Padang Bai. Daar gaan we even kijken bij restaurant Friends.
Een ex-collega, inmiddels met de VUT, is mede-eigenaar van dit restaurant. Tegen 11 uur komen wij daar aan. Candidasa is een vrij rustige plaats in vergelijking met Kuta en Legian. Dit betekend ook dat de lunch niet eerder dan 13.00 uur geserveerd wordt. Dan alleen maar even wat drinken waarna we terug rijden naar Padang Bai.

Het is even zoeken maar uiteindelijk vinden we de Blue Lagoon Divers. We spreken een prijs af voor het snorkelen en zijn klaar om uit te varen. Met z'n vieren in een bootje varen we ongeveer een stuk richting het de eerste snorkel locatie. De diepte varieert hier tot zo'n 4 meter. Flippers aan duikbril op en gaan.... Het water is helder en lekker warm en al meteen zwem je tussen de vissen. Het lijkt wel één groot tropisch aquarium. In een plastic flesje heb ik brood meegenomen met twee gaatjes in de dop. Door af en toe op de fles te drukken komt er brood in het water en wordt je belaagd door de vissen. Ze blijven rond de fles zwemmen en zelfs tegen mijn duikbril aan.

Al zwemmend tussen de vissen lijkt het af en toe net of je tussen de brandnetels loopt. Tot drie keer toe voel ik een stekend gevoel in mijn. Er zwemmen hier kwallen tussen de vissen en die raken ons, of wij hen, af en toe aan. Het doet niet echt zeer of zo, maar vervelend is het wel, net een lichte stroomstoot. Snel terug naar de boot en even een shirt aan getrokken. Het water is echt super helder en we zien verschillende soorten vissen.. Maanvissen, trompetvissen en de hele 'Finding Nemo' familie komt voorbij. Na ruim een uur gaan we terug naar de boot om naar een andere diepere locatie te varen. Daar is het dieper en kan het wel tot 10 meter diep zijn. Daar zijn ook andere, grotere vissen te zien. Het water is hier ook iets kouder.

Na een poosje zien we twee grote, dikke vissen op ons af komen zwemmen. Mooi fel gekleurd. In eerste instantie lijkt er niets aan de hand, maar als ze dichterbij komen zien we dat deze vissen tanden hebben. Ze vallen ons nog net niet aan, maar ze lijken agressief naar de andere vissen en naar ons. Die tanden zien er gevaarlijk uit en opeens roept de bestuurder van onze boot dat we misschien beter terug in de boot kunnen komen. Deze vis blijkt de Tigerfish te zijn. Waarschijnlijk heeft deze vis eieren heeft in het koraal en is dat de reden van het agressief zijn, althans zo wordt ons verteld. Voor de veiligheid varen we een stukje verder om het laatste brood al snorkelend aan de vissen te voeren.

Na in totaal zo'n 3 uur gesnorkeld te hebben varen wij terug naar de haven in Padang Bai.
Ook Wynona, die in eerste instantie niets van vissen moet hebben, vond het geweldig.
Even douchen en omkleden en daarna terug richting Candidasa om wat te eten bij Friends.
Na het eten rijden we terug naar ons hotel waar we rond de klok van 8 uur aankomen.

Vlak voor Legian opper ik het idee om nog een keer naar Carla Spa te gaan voor een heerlijke massage.
Dit had ik gisteren ook al gedaan en dat is me goed bevallen. De massage op het strand is echt niet slecht, maar deze is veel beter en voor dezelfde prijs. Wij gaan voor de Full-Body massage van een uur terwijl Wynona na lang twijfelen er voor kiest om haar nagels te laten doen in plaats van deze massage.
Na de massage nog even langs de supermarkt om wat drinken en eten te kopen en dan terug naar het hotel.
Vanaf nu geen excursies meer, maar nog even genieten van de geneugten die Bali te bieden heeft.

Ter info, het gaat hier prima met ons en we vermaken ons best.
Groeten aan allen. Nogmaals bedankt voor jullie reacties op onze weblog voor zover.
Binnenkort weer een update.

Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Waterbom en met Ketut naar Ubud

Waterbom
Donderdag zijn we een dagje naar Waterbom park geweest. 's Morgens met de taxi er naar toe gereden, is echt een ramp door Kuta. De hele rit duurde volgens mij wel een half uur en de prijs was er ook naar. Maar goed het scheelt wel sjouwen met de tassen. Aangekomen bij Waterbom snel toegangskaartjes kopen en op richting de glijbanen.... Eerst door de tassencontrole waar wij onze versnaperingen achter moesten laten, konden we achteraf weer afhalen.

Handdoeken ophalen, gazebo-tje gehuurd en ready-to-go. Gelukkig is het niet zo druk in het park, scheelt wachttijd bij de glijbaan. Het gaat hier toch wel wat anders toe dan in de pretparken in Nederland. Regelmatig komen de medewerkers bij je langs en vragen of je misschien eten of drinken wilt bestellen. De bestelling brengen ze dan bij je langs en achteraf halen ze het afval weer bij je op.
Het heeft wel wat praten gekost, maar Wynona is met mij van de Boomerang afgeweest. (zie website Waterbom). Jesse en ik zijn zelfs drie keer van de Climax geweest, een nieuwe glijbaan met een vrije val. Super gaaf!

Tegen zessen sluit het park en we lopen terug naar ons hotel. Halverwege gestopt voor het avondeten, dit keer bij KFC. Je wilt toch eens wat anders.... Net als we weg willen gaan zien we dat de straat afgezet is omdat er een ceremonie langs komt. Van onze plek op de open eerste verdieping kunnen we dit mooi bekijken.

Terug in het hotel lekker douchen en vroeg naar bed. Morgen een dagtocht met Ketut.

Vrijdag - Met Ketut naar Ubud.
Vandaag zijn we met Ketut op pad geweest. Zoals de vorige keer haalt hij ons om half 10 op bij ons hotel. We rijden dan richting Taro-Ubud voor de Elephant-Safari. Het is behoorlijk druk op de weg dus de route er heen neemt behoorlijk wat tijd inbeslag. Tegen de klok van twaalf uur zijn we in het park. Bij de ingang van het park is een grote fotomuur met foto's van bekende/beroemde mensen die hier ook eens zijn geweest. Er hangt ook een foto's van Danny en Jenny de Munk. Die waren dit jaar ook in Bali met het KRO programma 'Op zoek naar geluk". Internationale beroemdheden als David Beckham, Julia Roberts en de mannen van Jackass zijn ook op de foto te zien.

Het is druk in het park, want de wachttijd voor een rit op een olifant is anderhalf uur. Eerst maar even rondlopen door het park en kijken bij de olifanten die je hier zelfs mag voeren. Je kan hier echt heel dicht bij de dieren komen. Er zijn zelfs een aantal baby olifanten te zien. Ook Wynona die eerst een beetje terughoudend is heeft inmiddels een olifant gevoerd en aangeraakt.

In totaal zijn er dertig olifanten in dit park. Het zijn Sumatraanse olifanten, op Bali komen geen olifanten voor in het wild. Na een uurtje rondgelopen te hebben gaan we kijken bij de show die opgevoerd wordt door een drietal olifanten. De olifanten laten enkele trucjes zien die ze geleerd hebben. Als de show afgelopen is lopen we richting de opstapplaats voor een rit op de olifant. Jesse gaat met Claudia mee Wynona met mij. We hebben twee olifanten bij elkaar geregeld zodat we onderweg nog foto's kunnen maken van elkaar. Na ongeveer een kwartier komen we aan bij het zwembad voor de olifanten. Langzaam maar zeker sjokken de olifanten het water door richting de eindbestemming. Snel even onze camera aan één van de medewerkers gegeven zodat hij een foto kan maken van ons viertjes samen.

Na deze rit snel wat gegeten om daarna verder te gaan richting Monkey forest in Ubud.

Monkey forest.
Dit apenbos is een stuk dichte tropische jungle dat het domein is van grote groepen apen. De apen worden gezien als de bewakers van de tempel in het bos. Voor de zekerheid hebben we onze zonnebrillen en andere voorwerpen in de auto achtergelaten. Voor je het weet worden deze door één van de apen weggegrist en zie ze dan maar eens terug te krijgen. Tijdens ons rondje door dit bos vraagt ik me je soms af wie er naar wie zit te kijken. Soms zit er een groep apen bijelkaar en lijkt het alsof ze met elkaar over ons zitten te praten. Veel jonge aapjes die natuurlijk het leukst zijn om te zien, maar ze aanraken daar moet je mee oppassen. Nauwlettend worden de kleintjes in de gaten gehouden door de moeder die als je te dicht in de buurt komt met veel lawaai op je af komt.Toch is het gelukt om enkele foto's maken. Jesse was bijna zijn cap kwijt....

Het loop al tegen zessen als we vertrekken uit Ubud en de zon is bijna onder. Rond zeven uur terug in het hotel. Het was weer een leuk dagje uit, morgen maar weer lekker uitrusten op het strand. Nieuwe foto's ge-upload, klik op de foto's rechts boven in de hoek.

Misschien dat we maandag of dinsdag nog een dagje richting Candidasa/Padang Bai gaan om te snorkelen/duiken.


Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Crazy Night

Na een dagje strand zijn we optijd naar onze kamer gegaan om te douchen en om te kleden. Vandaag hebben wij een afspraak om 18:30 uur in Novotel Nusa Dua, waar Made als Salesmanager werkt. Met een taxi gaan we richting Nusa Dua. Op het moment dat ik de taxi aanhoud zeg ik tegen Jesse dat deze chauffeur erg blij zal zijn met deze rit. Normaliter hebben ze alleen maar korte ritten, die maar weinig geld opbrengen.
Dat onze taxichauffeur zo blij zou zijn konden wij niet weten....

Blij hoofd!
Zodra onze bestemming bekend is bij de chauffeur kijken we tegen een wel heel brede glimlach aan. Met deze rit op de teller is hij klaar voor vanavond verteld hij ons. Natuurlijk vraagt hij de standaard vraag, "Were are you from?" en "Your wife look like Indonesian?".Nog vrolijker wordt hij als hij hoort dat de roots van Claudia in Blitar op Java liggen. Zijn rijbewijs komt er aan te pas om aan te tonen dat hij ook uit Blitar komt.

Hij en zijn vrouw zijn voor 3 maanden naar Bali gekomen om hier te werken. Ook verteld hij dat hij gisteren vader is geworden van een gezonde dochter en dat hij daarom zooo Happy is. Halverwege de rit vraagt hij of wij het okay vinden dat hij even stopt om iets te drinken. In verband met de Rammadan heeft hij de hele dag niet gegeten of gedronken en nu de zon onder is gegaan wil hij graag wat drinken. "Stop only 2 minutes".
Wij stoppen bij een huis waar hij de taximeter stopt en hij snel naar binnen gaat om na een minuutje, bijgestaan door zijn vrouw, naar buiten te komen met zijn pasgeboren dochter in zijn armen.
Trots toont hij zijn dochter en maken wij kennis met zijn vrouw.

De "Blitar" connectie heeft veel te weeg gebracht. De stop is niet veel langer dan gevraagd en met maar een klein beetje vertraging komen wij bij het Novotel aan.

Novotel
Bij de receptie van het hotel vragen wij naar Made die op dat moment net zijn hoofd om de deur van het kantoor achter de receptie steekt. We worden begroet met een welkomstdrankje en praten even in de lobby van het hotel. Samen met Jesse kijk ik via de lobby in de grote tuin van het hotel. Er rijdt een soort van golfkarretje langs waarmee zo'n 6 personen vervoerd kunnen worden. "Ze rijden hier zelfs met van de rare wagentjes rond" zeggen we tegen elkaar.

Made nodigt ons uit voor het BBQ buffet van het hotel en als wij ons drankje op hebben lopen we terug naar de ingang van de lobby. Daar staat het rare wagentje voor ONS klaar. Als VIP's worden we naar de locatie vervoerd waar de BBQ gehouden wordt. Voorgerechten, hoofdgerechten en nagerechten staan uitgestald en we mogen kiezen wat we willen tot we genoeg hebben gehad. Er staan een viertal muziekanten die ook bij onze tafel komen spelen. Op verzoek spelen ze Nona Manis...

Concert
Na de BBQ gaan we met de auto van Made weer terug richting Kuta waar we naar een concert gaan. Made is uitgenodigd en heeft ons meegevraagd. Hij heeft een aantal kaarten voor ons geregeld en na een kwartiertje wachten kunnen we naar binnen. Er spelen verschillende bands met als hoogtepunt de band Triple X. Volgens insiders de beroemdste band van Bali. Zodra we binnen zijn komen een aantal bandleden bij ons aan tafel en praten wat met Made. Er komen twee grote kannen bier op de tafel voor 'de gasten'.
Na een rondje handen schudden en foto's maken begint het spektakel.

De eerste bands zijn van het zelfde niveau als de bands in de verschillende restaurants in Kuta, niet veel bijzonders dus. Als laatste band treedt XXX op en alhoewel alles in het Indonesisch gezongen wordt kan je goed horen dat deze jongens er wel wat van kunnen.

Na het optreden van de band gaat het feest waarschijnlijk nog een tijdje door, want er gaat een DJ draaien. Er zit zo ontzettend veel bas in de muziek, zoveel heb ik nog nooit meegemaakt.
Best leuk allemaal, maar het loopt bijna tegen twee uur dus hoog tijd om terug te gaan. Made brengt ons naar ons hotel terug. Bij 'thuiskomst' vinden we een notitie van het hotel om Ketut Joey, onze tourguide, te bellen. Doen we morgen wel, nu lekker slapen. Een gekke avond in de goede zin van het woord.

Deze morgen echter worden we echter om half 8 al gewekt door de telefoon. Ketut Joey staat bij de receptie en vraagt of wij de excursie van donderdag kunnen verplaatsen naar vrijdag. Hij kan donderdag in verband met een ceremonie niet. Wat ons betreft geen probleem. Je schrikt je een ongeluk door de kl..ten telefoon, nacht veel te kort, wakker schrikken, pfff.  Wordt een moeilijke dag vandaag. Kepala sakit.

Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.

Goa Gajah, Tampaksiring en Lake Batur

Vandaag onze dag excursie met Ketut Joey. Het reisdoel voor vandaag is Tampaksiring en Lake Batur. Wynona had gisteravond wat last van haar buik maar dat is gelukkig vandaag niet meer het geval.

Goa Gajah.
Zoals afgesproken is onze chauffeur stipt op tijd aanwezig en kan de reis beginnen.
Even voorstellen aan elkaar en beetje babbelen met Ketut en de eerste indruk is goed.
Hij rijdt voorzichtig en kan zich redelijk verstaanbaar maken in het Engels.
Onderweg naar Tampaksiring komen we langs Goa Gajah, de Olifantsgrot.
Deze grot dateert uit de 11e eeuw en is rond 1922gevonden en opgegraven. Deze grot bestaat uit een 13 meter lange gang die uitkomt bij een 15 meter brede kruising. Binnen in de grot zijn een aantal nissen te zien met daarin beelden uit het Hindoe geloof. We lopen na deze grot bekeken te hebben een rondje en komen via een soort jungle tocht bij een Boeddha tempel. Een aantal mooie foto's gemaakt.

Tampaksiring / Tirta Empul
De reis gaat verder naar Tampaksiring waar de heilige bron Tirta Empul te vinden is.
Deze bron wordt door alle Balinezen vereerd. De baden zijn in de 10e eeuw gebouwd en het bronwater in zou een magische geneeskrachtige werking moeten hebben.

Elk jaar komen mensen uit alle hoeken van Bali hiereen voor een reinigingsritueel. Ook wij als toeristen mogen in dit heilige water baden en nu maar hopen dat het effect zal hebben.
Deze tempel is dit jaar ook een paar keer op de Nederlandse televisie geweest. Bekende Nederlanders zijn hier geweest voor hetzelfde ritueel.

Lake Batur
Na deze tempel gaan we verder naar de Batur vulkaan. Onze chauffeur brengt ons naar een restaurant dat een geweldig mooi uitzicht heeft over de vulkaan en het meer. De vulkaan is 1717m hoog en de krater heeft een doorsnee van 11km en is 180m diep. De vulkaan is nog steeds actief.

Ook hier mooie foto's kunnen maken, waarvan een aantal online gezet.
In het restaurant staat een buffet klaar en onder het genot van een bijzonder uitzicht laten wij ons dit goed smaken.

De reis terug naar Legian gaat via Ubud. Onderweg stoppen we echter nog bij een koffieplantage. Hier hebben ze ook de Luwak koffie. Dit is een zeer exclusieve en bijzondere koffie. De Luwak is een katachtig dier dat koffiebonen eet. Deze worden echter niet verteerd in de maag maar uitgepoept. Deze bonen worden opgeraapt, schoon gemaakt en tot koffie gemalen. We krijgen na een rondleiding de mogelijkheid om verschillende soorten koffie te proberen. De Bali-koffie, Choco-Koffie, Ginseng-koffie, Vanille-Koffie, Gember-Koffie en natuurlijk de Luwak-koffie. De laatste tegen betaling van 50.000 IDR.

Na de koffieplantage gaan we verder richting Ubud waar we onderweg nog een mooi uitzicht hebben op de rijstvelden. Snel wat foto's maken voor het donker wordt, rond half zeven gaat 'het licht' hier uit.

Tegen acht uur zijn we terug in ons hotel. Deze dagtocht met Ketut Joey is ons goed bevallen. Alhoewel het verkeer in Bali best wel hectisch is rijdt hij voorzichtig en gecontroleerd. Het lijkt wel of het met de jaren drukker en drukker wordt in Bali. Donderdag gaan we waarschijnlijk weer met hem op pad. Dan naar Taro Elephant Safari en Ubud / Monkey forrest. Morgenavond hebben we een afspraak staan met Made om te gaan eten in het Novotel NusaDua en daarna met Made naar optreden van een band. Morgen overdag een dagje strand voor de verandering.

Tot nu toe geen problemen hier op Bali, anders dan wat maagklachten die gelukkig weer over zijn.
Het weer is heerlijk en de stemming prima.

Groeten aan jullie allemaal.

Klik op reacties onder dit bericht om hierop te reageren.